"Drzewo nieoczywiste" obraz mojego autorstwa
czekam
dlaczego ciągle czuję głód
szczególnie kiedy ucichnie zgiełk
pędzącego coraz szybciej miasta
może rośnie we mnie miejsce
na milczenie w którym wydarza się
nieoczekiwane być
najprawdziwiej jak tylko się da
bez szelestów szmerów i trzęsień
ziemia pod śniegiem oddycha
wtedy oddycham jeszcze głębiej
chociaż powietrze uboższe
o nieskroplone ciepło oddechu
nagim gałęziom powierzam cud
wypełnienia w odpowiednim czasie
więc po prostu czekam
.jpg)
Świetna słowna interpretacja obrazu. Brawo Ty! Pozdrawiam serdecznie
OdpowiedzUsuńBardzo, bardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam :)
UsuńPrzecudnie, tak właśnie widzę zimowe spacery.
OdpowiedzUsuńCzyżby obraz był twojego autorstwa?
Przepiękny!
Bardzo dziękuję Jotko :)
UsuńTak, to ostatni obraz, który powstał jako wytwór mojej wyobraźni.
Zrobiłam na blogu podstronę, tam będę wrzucać właśnie takie wytwory :)
Pozdrawiam serdecznie :)
Na wierszach się nie znam , ale obraz mi się bardzo podoba , zdolna z Ciebie Osóbka. Pisz i maluj bo wychodzi Ci to super.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam.
Bardzo dziękuję Aniu :) Staram się jak mogę.
UsuńMalowanie daje mi dużo satysfakcji, bo coś we mnie odkrywa nowego, tak samo jest z pisaniem.
Pozdrawiam serdecznie
Bardzo mi się podoba Twoja wizja świata. Bogusiu, pisz i maluj, naprawdę warto!
OdpowiedzUsuńBardzo dziękuję Elu. Podoba mi się to określenie - moja wizja świata!
UsuńMyślę, że jest to mój czas :)
Serdeczności przesyłam :)
Oj tak, wiersz piękny i obraz również. Moc pozdrowień zimowych! I dużo dobra na nowy tydzień!
OdpowiedzUsuńBardzo, bardzo dziękuję Joanno :)
UsuńDla Ciebie zdrowia i dużo siły do codziennych zimowych zmagań. Dobrego tygodnia życzę :)
Zachwycił mnie Twój obraz! A czekanie, o którym piszesz wierszu ma w sobie spokój ziemi pod śniegiem. Wciąż żywej, chociaż milczącej.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie.
Bardzo dziękuję. Tak, to jest czekanie w spokoju, ziemia także czeka na nowe odrodzenie. Żyje, ale w ciszy...
UsuńSerdecznie pozdrawiam
Piękny obraz! A ten wiersz niesamowity, świetnie dopełnia całość :) Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuńBardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam.
UsuńŁadny obraz, ładny wiersz, jedno i drugie wspaniale się dopełnia.
OdpowiedzUsuńDziękuję bardzo. To dobrze, że obraz i wiersz tak są odbierane, że się uzupełniają.
UsuńLovely poem and beautiful painting!
OdpowiedzUsuńThank you very much and best regards, Linda.Have a nice week!
UsuńProfundo poema. Me gusto la pintura. Te mando un beso
OdpowiedzUsuńMuchas gracias y un cordial saludo. ¡Que tengas una buena semana!
UsuńCóż, poeci to właśnie ci, "którzy żyją z pragnienia". Zatem, niech to "nieoczywiste drzewo" zaowocuje najpiękniej jak się da. Pozdrawiam :)
OdpowiedzUsuńBardzo dziękuję. Tak to właśnie jest z tymi poetami :)
UsuńSerdecznie pozdrawiam
Piękny obraz i wiersz.
OdpowiedzUsuńBardzo dziękuję i pozdrawiam.
UsuńBogusiu gratuluję talentu.
OdpowiedzUsuńBardzo, bardzo dziękuję. Czy to talent, nie wiem, po prostu czasami tak samo wychodzi, chociaż, kiedy więcej maluję to ręka staje się pewniejsza.
UsuńPozdrawiam serdecznie.
Lubię czytać poezję. Czytam wyraz po wyrazie, a potem więcej ich, wracam, myślę, wczuwam się. Potem kolejne słowa, wersy...
OdpowiedzUsuńUkładam kontekst, emocje, klimat duszy autora. A potem swojej w tym wierszu.
Pięknie piszesz Bogusiu! Cudnie, że Ciebie tu spotkałam...
Obraz dla mnie uroczo baśniowy...
Pozdrawiam, Pola
Polu, bardzo dziękuję za tak piękne słowa.
UsuńKiedyś myślałam, że to nie dla mnie, to pisanie, ale dla takich odczuć, wyrażonych emocjach po przeczytaniu i próba odnalezienia siebie w wersach to dla mnie jako autorki największa nagroda.
Serdeczności przesyłam Polu :)
Jestem zachwycona Twoim wierszem i obrazem. Bogusiu, masz wybitne talenty: malarstwo i poezję. Naprawdę, możesz się nimi poszczycić. Tak bardzo cieszę się, że potrafiłaś je dostrzec. Dzięki temu my je możemy podziwiać.
OdpowiedzUsuńNadrabiam zaległości na ulubionych blogach. Cały tydzień nie zaglądałam na bloga. Awaria prądu, na szczęście mamy własny agregat i dokuczający ból zespołu cieśni nagarska. Teraz po lekach nastąpiło lekkie odprężenie i odwiedzam blogi.
Serdecznie pozdrawiam:)
Bardzo dziękuję Łucjo za tak miłę słowa. Również mnie cieszy to, że postanowiłam te małe marzenia spełniać i daje mi to ogromną radość.
UsuńCieszę się również, że ból nadgarstka mija i ze macie już prąd.
Serrdecznie pozdrawiam :)
Piękny obraz i wiersz. Serdecznie gratuluję!
OdpowiedzUsuńBardzo, bardzo dziekuję i serdecznie pozdrawiam :)
UsuńPięknie piszesz i pięknie malujesz :)
OdpowiedzUsuńWiersz wprawia mnie w zadumę, a obraz przenosi mnie daleko poza horyzont; wyobraźnia podsuwa różne skojarzenia z przeszłości.
Pozdrawiam ciepło
Bardzo dziękuję Splociku za te emocje i zadumę. To dla mnie jako autorki i wiersza i obrazu najpiękniejszy prezent.
UsuńSerdecznie pozdrawiam